بادبان

وبلاگ با نام بادبان
شاید «ترس از مرگ» اگر نه اولین اما مهمترین عامل پناه بردن ضمیر ناخودآگاه انسان به افات باشد. انسانها در مواجهه با مرگ، ع العمل های متفاوتی دارند. غالب عمده ی این واکنش ها، ترس است. اما ترس همیشه مزدی داشته است و در این مورد هم هزینه ی این ترس را فرد مبتلا می پردازد. فرد افاتی ترسو، ضعیف و بی بند وبار تربیت می شود و اگر رویکرد اجتماعی هم داشته باشد، معمولا سیاست حمله به جلو یا دست پیش گرفتن را اتخاذ کرده و تبدیل به یک موجود جانی و دخ گر در عقاید دیگران می گردد. و از تحقیر سایر جهان بینی ها و ایدوئولوژی ها، سخیف دانستن رشد و پیشرفت و تکنولوژی و و آزاد شی، لذت می برد و عقده ها و کمبودهای درونی خویش را جبران می کند. یکی از هزینه هایی که فرد افه پسند، می پردازد ن نایی است. این گونه افراد از دیدن، تفکر و کشف محرومند. چرا که همه چیز را فرد یا افرادی نامرئی و بیرون از دایره ی دنیا در حال انجام دادن هستند. در حالی که قانون علت و معلول حاکم بر زندگی و تمام شئونات و ابعاد آن است. یعنی به خاطر ترس از مرگ، یک فرد باید چنین تاوانی پس دهد، و علیرغم همه ی دردهایی که متحمل می شود نمی تواند دست از افه بردارد، چرا که اساساً رابطه ی بین دردها و کمبودهایش را با عقاید توهمی اش نمی تواند درک کند.

اطلاعات