روایت های اثربخش یک روانشناس

وبلاگ با نام روایت های اثربخش یک روانشناس

تصور غلط از زندگی و ماهیت فرآیندهایش ما را در توهمی گیر میاندازد که به جای "خود واقعی "، بشویم داستانهایی که درباره خودمان گفته ایم. و با خود بی رحمانه تا کنیم. ما دوست داریم رشد کنیم و بسوی پیشرفت مثبتی متحول شویم . عادتهای بد را کاملا ترک کنیم ، اصلا عصبانی نشویم ، دقیقا منظم همان ساعتی که میخواهیم از خواب برخیزیم یا مو به مو برنامه ای که ریخته ایم را اجرا کنیم و هرگز اشتباه نکنیم ...
این همان جاییست که میگویم تصور غلـــــط !!!!!
مسیر رشد و تحول
روانشناسی رشد درباره نوسان های خودنظم جو می گوید : تحول خطی نیست . نوسان و "بازگشت"هایی وجود دارد . اگر در مسیر رشد و تحول بازگشتی صورت بگیرد درستتت به هماان نقطه نمیرسد بلکه کمی بالاتر قرار میگیرد (یک فنر را در نظر بگیرید) و به مسیر اصلی نزدیکتر میشود . آقای گزل به این خصیصه نمو ح ونی میگوید.
امیدوارکننده نیست؟ وقتی درباره "نوسان های خودنظم جو" صحبت میکنیم میبینیم میتوانیم هنگام اشتباه ها یمان و هنگام هجوم افکار کمال طلبانه (کامل گرایانه) و اجبار و باید ها و سخت گیری ها با ماهیت انسان بودنمان مهربان باشیم ...زیرا اص ا" رشد خطی نیست. در تحول ، همانگونه که در اتاق درمان نیز دیده میشود ، حال بد امروز دقــــیقا همان حال بد دیروز نیست بلکه رشد یافته تر و در نقطه ای بالاتر از آن قرار دارد. و این باعث میشود بدانیم هنوز رو به رشد و کمال و پیشرفت هستیم... هنوز هم رو به هدفِ والا ...


اطلاعات

شاید بشه بطور ساده اینطور گفت که اختلال "تشدید رفتارهای عادی" ماست . حتما پیش اومده روزهایی که غمگین و پایین باشیم یا خیلی شاد و پرانرژی و تر و تازه . حتما وقتهایی بوده که دچار ترس و اضطراب شدیم ؛ مثل اون حس تنش قبل سخنرانی یا کنفرانس یا حتا یک امتحان پایان ترم. گاهی دلمون میخواد یه گوشه تنها باشیم گاهی هم دلبسته و وابسته ایم...گاهی ش ه و بی نظم فرداش منظم و مرتب . و اینا هیچ کدوم به تنهایی دلیل نمیشه که به رفتار فرد معنای پاتولوژیک بدیم.
" بروز یک رفتار آنـــورمال در شرایط آنـــورمال کاملا طبیعیه "
اختلال روانی
قضاوت در مورد ی که شرایط طبیعی نداره راحت نیست . ی که بستر خانوادگی سالمی نداره یا نداشته . یا عزیزی و از دست داده . یا فشار روانی بالایی بهش وارد شده و ... خیلی مهمه که اول از همه معنای زندگی خودمونو پیدا کنیم و درش مستقر بشیم و بعد بتونیم با رفتن به درررررررون دنیای منحصر بفرد و پر رمز و راز هر ی درک و همدلی کنیم و تمامیت وجود انسانیش را همانطور که هست بپذیریم . نه انقدر راحت برچسب بزنیم .
شاید این بیشترین چیزی باشه که در روابط بهش احتیاج داریم.

اطلاعات

آخرین ارسال ها